Devotional Waves

నరసింహ అవతారం: భక్తి మరియు ధర్మ సంరక్షణకు ప్రతీక విష్ణువు దశావతారాలలో నరసింహ అవతారం చాలా ప్రత్యేకమైనది, ఉగ్రమైనది. ఈ అవతారం భక్తుల పట్ల భగవంతుని అపారమైన ప్రేమను, దుర్మార్గుల పట్ల ఆయనకున్న కఠినత్వాన్ని, మరియు ధర్మాన్ని నిలబెట్టడానికి ఏ రూపంలోనైనా ఆయన అవతరించగలడని చాటిచెప్తుంది. తెలుగువారికి నరసింహస్వామి అంటే అపారమైన భక్తి. మన రాష్ట్రంలో యాదగిరిగుట్ట, అహోబిలం, మంగళగిరి వంటి ఎన్నో ప్రసిద్ధ నరసింహ ఆలయాలు ఉన్నాయి. ఈ కథ కేవలం ఒక పౌరాణిక గాథ మాత్రమే కాదు, ఇది ధర్మం, భక్తి, మరియు శరణాగతి యొక్క శక్తిని తెలియజేసే ఒక గొప్ప సందేశం. ఈ వ్యాసంలో, నరసింహావతార కథ యొక్క లోతైన అర్థాన్ని, దాని ప్రాముఖ్యతను తెలుసుకుందాం. హిరణ్యకశిపుని వరం: అహంకారానికి నాంది పూర్వం కశ్యప మహర్షికి, దితి అనే రాక్షస స్త్రీకి హిరణ్యాక్షుడు, హిరణ్యకశిపుడు అనే ఇద్దరు కుమారులు జన్మించారు. వీరిలో హిరణ్యాక్షుడు వరాహావతారంలో విష్ణువు చేతిలో సంహరింపబడతాడు. తన సోదరుని మరణానికి ప్రతీకారం తీర్చుకోవాలని హిరణ్యకశిపుడు ఘోర తపస్సు చేసి బ్రహ్మదేవుని నుండి ఒక అసాధారణమైన వరం పొందుతాడు. ఆ వరంలో కొన్ని ముఖ్యమైన షరతులు ఉన్నాయి: అతను మనిషి చేత ...

శ్రావణ మాసం విశిష్టత – ఆధ్యాత్మికత, సంప్రదాయాలు, మరియు శివారాధన శ్రావణ మాసం అంటే ఏమిటి? శ్రావణ మాసం హిందూ కాలగణన ప్రకారం జూలై చివరి వారంలో ప్రారంభమై ఆగస్టు మధ్య వరకు కొనసాగుతుంది. ఇది చాతుర్మాస్య ప్రారంభ మాసం కూడా. ఈ మాసంలో భక్తులు ఎక్కువగా శివారాధన చేస్తారు, ఎందుకంటే శ్రావణ మాసం శివునికి అత్యంత ప్రీతికరమైన కాలం గా పరిగణించబడుతుంది. ఈ మాసంలో ప్రతి సోమవారం శివుని పూజ చేస్తే, ఆయన అనుగ్రహం వర్షంలా కురుస్తుందని పురాణాలు చెబుతున్నాయి. ఈ మాసంలో ప్రకృతి సుందరంగా మారుతుంది, వర్షాలు కురుస్తాయి, పచ్చదనం విరాజిల్లుతుంది. ఇది భౌతికంగా, ఆధ్యాత్మికంగా శుభప్రదమైన కాలం.   పాలు, బిల్వపత్రాలతో శివలింగానికి అభిషేకం శ్రావణ మాసంలో శివారాధన ప్రాముఖ్యత శ్రావణ మాసం మొత్తం శివుని ఆరాధనకు అంకితమైంది. ముఖ్యంగా శ్రావణ సోమవారాలు శివుని పూజకు అత్యంత శుభప్రదమైనవి. భక్తులు ఉపవాసం చేస్తారు, శివలింగానికి అభిషేకం చేస్తారు, మరియు "ఓం నమః శివాయ" మంత్రాన్ని జపిస్తారు. శ్రావణ సోమవారం వ్రతం: ప్రతి సోమవారం ఉపవాసం చేస్తారు పాలు, పెరుగు, తేనె, బెల్లం, గంధం, మరియు బిల్వపత్రాలతో అభిషేకం శివ పురాణం లేదా శివ కథలు వినడం,...

శివుడు – త్రిశూలధారి, కైలాసపతి: శివతత్వాన్ని వివరించే ఒక ఆధ్యాత్మిక దృష్టికోణం. భారతీయ సంస్కృతిలో శివుడు అనేది శక్తి, శాంతి, లయం, ధర్మం మరియు తపస్సు యొక్క అర్థాన్ని కలగజేసే పరమాత్మత్వ రూపం. ఆయన త్రిశూలము ధరించినవాడు, హిమాలయాలలోని పవిత్రమైన కైలాస పర్వతంలో నివసించే ఆధ్యాత్మిక ప్రభువు . ఈ వ్యాసంలో శివుని తత్త్వాన్ని, ఆయన రూప లక్షణాలను, మరియు " శివుడు " అనే విశిష్ట శబ్దం వెనక ఉన్న లోతైన భావాలను తెలుగులో సమగ్రంగా వివరించబోతున్నాం. శివతత్వం – సృష్టి, లయం, పరిణామం శివుడు అనేది "శంకరుడు" అనే పరమ శుభతత్వాన్ని సూచించేది. ఆయన తత్వం బహుముఖాన్నిది: సృష్టికర్తగా: పశుపతిగా జీవరాశులందరిని శివుడు చూడగలగటం. లయకర్తగా: సమయం ముగిసినప్పుడు ప్రపంచాన్ని తన లోకి లయ చేస్తాడు. యోగేశ్వరుడిగా: తపస్సు, ధ్యానం, నియమాలలో పరాకాష్టగా నిలిచే యోగదేవత. త్రిశూలధారి – శివుని ఆయుధ శక్తి త్రిశూలం అనేది శివుని ఆధ్యాత్మిక ఆయుధం. ఇది మూడు దిక్కుల శక్తులను సూచిస్తుంది: ఇచ్ఛాశక్తి: సృష్టికి కావలసిన ఆత్మల అభిలాష. జ్ఞానశక్తి: విషయాలపై పరిపూర్ణ జ్ఞానం. క్రియాశక్తి: ఆచరణలోకి వస్తూ కార్యవిధి. త్రిశూలం ఈ మూడు శక్తుల...

శ్రీ మహావిష్ణువు దశావతారాలు, హిందూ మతంలో విష్ణువు యొక్క పది ముఖ్యమైన అవతారాలు. ప్రతి అవతారం ఒక ప్రత్యేక యుగంలో విశ్వాన్ని రక్షించడానికి, ధర్మాన్ని స్థాపించడానికి విష్ణువు అవతరించిన రూపం.  విష్ణువు దశావతారాలు: 1. మత్స్య అవతారం: మొదటి అవతారం, మహా విష్ణువు చేప రూపంలో అవతరించి, మనువును జలప్రళయం నుండి రక్షించాడు.  2. కూర్మ అవతారం: రెండవ అవతారం, విష్ణువు తాబేలు రూపంలో అవతరించి, మందర పర్వతాన్ని మోసి, పాల సముద్రాన్ని మధించడానికి సహాయం చేశాడు.  3. వరాహ అవతారం: మూడవ అవతారం, విష్ణువు వరాహ (పంది) రూపంలో అవతరించి, హిరణ్యాక్షుడు అనే రాక్షసుడిని సంహరించి, భూమిని రక్షించాడు.  4. నరసింహ అవతారం : నాల్గవ అవతారం, విష్ణువు నరసింహ (నరసింహ) రూపంలో అవతరించి, హిరణ్యకశిపుడిని సంహరించి, భక్తుడైన ప్రహ్లాదుడిని రక్షించాడు.  5. వామన అవతారం: ఐదవ అవతారం, విష్ణువు వామనుడిగా అవతరించి, బలి చక్రవర్తిని ఓడించి, స్వర్గాన్ని, భూమిని, పాతాళాన్ని తన మూడు అడుగుల క్రిందకు తీసుకున్నాడు.  6. పరశురామ అవతారం: ఆరవ అవతారం, విష్ణువు పరశురాముడిగా అవతరించి, క్షత్రియులను సంహరించి, భూమిని బ్రాహ్మణులకు దానం చేశ...

హిందూ దేవుళ్ళు: అనంతమైన భక్తికి, అపారమైన జ్ఞానానికి మూలాలు DevotionalWaves కు స్వాగతం! మన సనాతన ధర్మం, హిందూ మతం ఎన్నో వేల సంవత్సరాలుగా మానవాళికి ఆధ్యాత్మిక మార్గాన్ని, జీవన విలువలను అందిస్తూ వస్తోంది. ఈ విశాలమైన ధర్మంలో, దేవతలు మరియు దేవతల ఆరాధన ఒక ముఖ్యమైన భాగం. హిందూ దేవుళ్ళు కేవలం విగ్రహాలు కాదు, వారు విశ్వశక్తికి, ప్రకృతి శక్తులకు, మానవ జీవితంలోని వివిధ కోణాలకు ప్రతీకలు. ఈ బ్లాగ్ పోస్ట్‌లో, హిందూ దేవతల ప్రాముఖ్యతను, వారి వైవిధ్యాన్ని, మరియు వారిని ఆరాధించడం వల్ల కలిగే ప్రయోజనాలను వివరంగా తెలుసుకుందాం. ఇది కేవలం ఒక పరిచయం మాత్రమే. రాబోయే పోస్ట్‌లలో, మనం ప్రతి దేవుడు/దేవత గురించి లోతుగా, వారి కథలు, విశిష్టతలు, మరియు పూజా విధానాలపై ప్రత్యేకంగా చర్చిస్తాము. హిందూ దేవుళ్ళు ఎవరు? వారి ప్రాముఖ్యత ఏమిటి? హిందూ మతంలో "దేవుడు" అనే భావన చాలా విస్తృతమైనది. ఇది ఏకేశ్వరవాదం (ఒకే దేవుడిని నమ్మడం) మరియు బహుదేవతారాధన (అనేక దేవతలను ఆరాధించడం) రెండింటినీ కలిగి ఉంటుంది. ఈ వైవిధ్యం హిందూ ధర్మం యొక్క సౌలభ్యాన్ని, లోతైన తాత్వికతను ప్రతిబింబిస్తుంది.   బ్రహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరులు (త్రిమూర్తులు)...

 నమస్కారం! ఈ ఆధునిక యుగంలో, మన జీవితాలు ఎంత వేగంగా పరుగులు పెడుతున్నాయో మనందరికీ తెలిసిందే. కుటుంబం, ఉద్యోగం, బాధ్యతలు... వీటి మధ్య మనసుకు కాస్త ప్రశాంతత, ఆధ్యాత్మిక ఆనందం ఎంతో అవసరం. గతంలో భక్తి అంటే గుడికి వెళ్లడం, పూజలు చేయడమే అనుకునేవాళ్ళం. కానీ ఇప్పుడు, భక్తి మార్గంలో కూడా కొత్త పోకడలు వచ్చాయి. 40 నుండి 60 సంవత్సరాల మధ్య ఉన్న మనలాంటి వారికి ఇవి మరింత సౌలభ్యం, లోతైన అనుభూతిని అందిస్తున్నాయి. ఈ బ్లాగ్ పోస్ట్‌లో, ప్రస్తుత ట్రెండింగ్‌లో ఉన్న కొన్ని ఆధ్యాత్మిక భావనలు, వాటిని మన దైనందిన జీవితంలో ఎలా అలవరచుకోవచ్చో చూద్దాం. 1. డిజిటల్ భక్తి: టెక్నాలజీతో అనుసంధానం మనం నిత్యం చూస్తున్నదే ఇది! ఇప్పుడు భక్తి కేవలం దేవాలయాలకు పరిమితం కావడం లేదు. స్మార్ట్‌ఫోన్లు, కంప్యూటర్ల ద్వారా మనకు నచ్చిన ఆధ్యాత్మిక కంటెంట్‌ని సులభంగా పొందగలుగుతున్నాం. ఆన్‌లైన్ ప్రవచనాలు, భజనలు: యూట్యూబ్, ఇతర ప్లాట్‌ఫామ్‌లలో ప్రముఖ గురువుల ప్రవచనాలు, ఆధ్యాత్మిక ఉపన్యాసాలు, కీర్తనలు, భజనలు ఎప్పుడైనా, ఎక్కడైనా వినవచ్చు. ఉదయం వాకింగ్ చేస్తున్నప్పుడు, ప్రయాణిస్తున్నప్పుడు లేదా విశ్రాంతి తీసుకుంటున్నప్పుడు ఇవి మనసుకు ఎంతో ఉ...

 మనం జీవితంలో చేసే ఓ పొరపాటు మన గౌరవాన్ని నాశనం చేయవచ్చు. కానీ మనం తప్పు చేశామని గ్రహించ గలిగితే, దాన్ని సవరించి మన వ్యక్తిత్వానికి వన్నె పెట్టుకో గలుగుతాము. అందుకు ముందుగా మనం మన తప్పుని గ్రహించాలి. తర్వాత దాన్ని అంగీకరించాలి. మనం నేరుగా వారికి ఆ విషయం చెప్పడానికి మన అహం అడ్డు వస్తే, భగవంతుడి ముందు కూర్చుని మనస్ఫూర్తిగా మన తప్పును ఒప్పుకోవాలి. ఆ తర్వాత మనం చేసిన తప్పు వల్ల ఎవరు బాధితులు అయ్యారో వారికి నష్ట పరిహారం చెల్లించాలి. అసలు తప్పు చేయని వారిని ప్రపంచం విస్మరిస్తుంది. కానీ తప్పు చేసి దాన్ని అంగీకరించి, చివరికి ఆ తప్పుని సరిదిద్దుకున్న వాడిని ప్రపంచం మర్చిపోదు. "శుభం భూయాత్"

 సనాతన ధర్మాన్ని సూత్రీకరించే మూల స్మృతులు 18. వాటి పేర్లు ఇవి. 01. మనుస్మృతి, 02. బృహస్పతి స్మృతి, 03. వశిష్ఠ స్మృతి, 04. కశ్యప స్మృతి, 05. భారద్వాజ స్మృతి, 06. గౌతమ స్మృతి, 07. యాజ్ఞవల్క్య స్మృతి, 08. భృగు స్మృతి, 09. నారద స్మృతి, 10. కపిల స్మృతి, 11. పరాశర స్మృతి, 12. వ్యాస స్మృతి, 13. కాత్యాయన స్మృతి,   14. ఆపస్తంభ స్మృతి, 15. అశ్వలాయన స్మృతి, 16. కణ్వ స్మృతి, 17. అత్రి స్మృతి, 18. హరీత స్మృతి. ఇవి గాక శంఖ స్మృతి, మున్నగు స్మృతులు,   ఉప స్మృతులు కూడ ఉన్నాయి. ఈ స్మృతులననుసరించి కూర్చబడిన ధర్మశాస్త్ర గ్రంథాలు ఇవి. 01. హేమాద్రి, 02. నిర్ణయ సింధువు, 03. ధర్మ సింధువు, 04. ధర్మ ప్రవృత్తి, 05. స్మృతి రత్నాకరం, 06. స్మృతి రత్న మహోదధి, 07. స్మృతి చంద్రిక, 08. షట్కర్మ చంద్రిక, 09. యల్లాజీయము, 10. సుధీవిలోచనము మున్నగునవి.

ఆగమ శాస్త్రం ప్రకారం ఆలయాల్లో ఉన్న విగ్రహమూర్తులను "షడ్ బేరములు" అని అంటారు. అవి ధృవబేరము (మూర్తి), కౌతుక బేరము, స్నపన బేరము, బలిబేరము, యాత్రాబేరము, శయన బేరములు. గర్భగుడిలో ఉండే మూలవిరాట్టునే ధృవ (కదలిక లేని) బేరము అంటారు. ధృవ బేరం పరిపూర్ణ తేజస్సు కలిగి సకల కళాపూర్ణంగా ఉంటుంది. స్నపన బేరం నిత్యమూ అభిషేకానికి ఉపయోగిస్తారు. నివేదన అయిన తర్వాత, బలిహరణ్ నివేదనను ధ్వజ స్తంభం దగ్గర, బలిపీఠాల దగ్గర, పరివార దేవతలకు తప్పకుండా పెట్టాలి. అప్పుడు పల్లకీలో వెళ్ళే దేవుడిని బలిబేరం అంటారు. ఆలయంలో, గ్రామ వీధుల్లోను ఊరేగింపుగా తీసుకు వెళ్ళే విగ్రహమూర్తులను యాత్రాబేరం అంటారు. నిత్యమూ పవళింపు సేవ చేయడానికి వినియోగించే మూర్తిని శయన బేరం అంటారు. కౌతుకబేరాన్ని మధ్యవర్తిగా వినియోగిస్తారు. అంటే తిరుమంజనం (స్నానం) సమర్పించే ముందు ధృవ బేరంలోని కళాశక్తిని కౌతుక బేరం ద్వారా స్నపన బేరంలో ప్రవేశింపజేసి, ఆ ఉపచారం పూర్తి కాగానే ఆ శక్తిని తిరిగి కౌతుక బేరం ద్వారానే ధృవమూర్తిలోకి మారుస్తారు. ఇలాగే ఇతర ఉపచారాల్లో కూడ చేస్తారు. అయితే సాధారణంగా ఎంత చిన్న ఆలయంలో అయినా ధృవమూర్తి, ఉత్సవమూర్తులు తప్పక ఉంటారు.

 దేవుడి సన్నిధిలో ఆడంబరమైన వస్త్రధారణ చేయరాదని శాస్త్ర నియమం. సామాన్యంగా అర్చకులు పైన ధరించే ఉత్తరీయం అంచులు మొదలైన అలంకారాలతో కొంచెం ఆడంబరంగా ఉంటుంది. అది త్రిజగత్ ప్రభువైన దేవుడి దగ్గర వినయ ప్రవర్తనకు అనుకూలం కాదు. అందువల్ల పై ఉత్తరీయాన్ని నడుముకి చుట్టుకుని పూజాదులు చేయటం ఒక వినయ సంప్రదాయంగా ఏర్పడింది. ఇది దక్షిణ భారతంలో మరీ ఎక్కువ. చలి ఎక్కువగా ఉండే ఉత్తరదేశంలో ఈ ఆచారం లేదు. మన దేశంలో గూడా చలికాలంలో దేవ సన్నిధిలో ఉత్తరీయం ధరించవలసి వస్తే, దుప్పటి కప్పుకున్నట్లు కాక యజ్ఞోపవీతం వేసుకున్నట్లుగా, వల్లెవాటుగా, ఉత్తరీయాన్ని ధరించాలని ధర్మశాస్త్రాలలో ఉంది.

 నదీ తీరంలో, కొండలపై, పుష్కరాల సమయంలో, దేవాలయాల దగ్గర బ్రహ్మోత్సవాల సమయాల్లో శాస్త్రోక్తంగా వస్త్ర, వస్తు, ధాన్య, ధన రూపేణా ఏదైనా దానం చేయడం చాలా పుణ్యప్రదం. సకల దోషాలు పరిహరింపబడతాయి, గృహంలో ధన, ధాన్య, ఆరోగ్య అభివృద్ధి లభిస్తుంది, సుఖ శాంతులు లభిస్తాయి, వాయిదా పడుతున్న పనులు పూర్తి అవుతాయి, శుభకార్యాలు జరుగుతాయి.

మనమంతా దివ్యమైన ఆత్మస్వరూపులమనే సహజ జ్ఞానం మనలోనే ఉన్నది. స్వార్థాన్ని విడిచి, ఫలితాలను గురించి భయాన్ని వదలి కార్యరంగంలోకి దుమికినప్పుడే ఘనతర కార్యసాధన జరుగుతుంది. పరిత్యాగం సంకుచితపు పరిధి నుండి విడుదలను ఇస్తుంది. మన సహజ స్వభావానికి వ్యతిరేకమైన వాటి నుండి తప్పిస్తుంది. పెను ప్రవాహం వచ్చినప్పుడు పిల్లకాలువలు తమ ఉనికిని కోల్పోతాయి కదా! అలాగే అల్ప విషయాలను తుడిచి వేయడం ద్వారా హృదయ వైశాల్యం విస్తరించి వీరోచిత కార్యాలకు ప్రేరణ కలుగుతుంది.

ప్రయాణమై బయలు దేరునప్పుడు ఎవరైనా తుమ్మితే కాళ్ళు, చేతులు, ముఖం కడుక్కుని కూర్చుని దైవ ధ్యానం చేసుకుని, నోరు తీపి చేసుకుని వెళితే ఏ దోషం అంటదు. పనులు సానుకూలం అవుతాయి. శుభంభూయాత్.

 ప్రదేశం మారితే లాభం లేదు. ఏ విషయంలోనైనా మారాల్సింది మనిషి బుద్ధే. దైవ ప్రార్థన ఏకాంతంగా చేయాలి. ప్రార్థన అనేది మెదడులోంచి కాక హృదయంలోంచి వస్తేనే అది టూ వే సంభాషణ అవుతుంది. అది దేవుడికీ, మనకు సంబంధించినది తప్ప, మనకు ప్రపంచంలోని ఇతరులకి సంబంధించినది కాదు. శిక్ష పడుతుందన్న భయంతో కానీ, బహుమతి లభిస్తుందన్న ఆశతో కానీ దేవుడ్ని కొలవడం తప్పు. దేవుడ్ని చేరుకోవడానికి మాత్రమే కొలవాలి. ఆధ్యాత్మిక వివేచనతో మేలైన వివేకం అలవరచుకుంటే ఆటవికులు కూడా జ్ఞానులైన యోగులవుతారు. స్పష్టమైన జ్ఞాన నియంత్రణలో ఇంద్రియాలు సులువుగా, ఆనందంగా మన అధీనంలోకి వస్తాయి. అప్పుడు మనకు ప్రతిగా కాక మనకు అనుకూలంగా ప్రవర్తిస్తాయి. విలువలే మన ప్రవర్తనకు పునాదిరాళ్ళు. మన సంస్కృతికి సమగ్ర భాగస్థులు. మన విలువలు దృఢంగా ఉంటే మనకు తప్పు, ఒప్పులు సులువుగా తెలుస్తాయి. తదనుగుణంగా మనం క్రియాత్మకులం కావచ్చు.

ప్రాపంచిక వ్యామోహాలు, సుఖాలు అనే మురికి బట్టలని వదిలి, శాశ్వత సుఖం లేదా మోక్షం కోసం సదా ప్రయత్నం చేయాలి. ఇచ్చేవాడికంటే పుచ్చుకునే వాడే గొప్ప. మన నుంచి దానం పుచ్చుకొనే వారి వల్లే మనకు పుణ్యాన్ని సంపాదించుకునే అవకాశం, తద్వారా ఉత్తమ గతి పొందే అవకాశం మనకు కలుగుతాయి. మనకు ఆ అవకాశాన్ని కల్గించినందుకు దానం పుచ్చుకున్న వారికి మనం సదా కృతజ్ఞులమై ఉండాలి. మనకు కేటాయించబడిన ఎంత చిన్న పనైనా సరే శ్రద్ధగా చేయాలి. అశ్రద్ధ చేస్తే అందువల్ల మనకే గాక ఇతరులకి కూడా ఎంతో నష్టం వాటిల్లుతుంది. మనం చేసే దుష్కర్మలు కొన్ని వెంటనే, త్వరగా ఫలితాలను ఇస్తే, మరికొన్ని కొంత సమయం తీసుకున్నాక ఫలితాన్ని ఇస్తాయి. కాబట్టి మనం చేసే అన్ని పనుల విషయంలో మనం చాలా జాగ్రత్తగా వ్యవహరించాలి. అతి మంచితనం, అతిగా దానం చేయడం, అతి పరాక్రమం, తాను గొప్పవాడను అని భావించే వారి దగ్గరకు లక్ష్మీదేవి చేరదు.

 మనం మన దృష్టిని సదా ఆ దైవం మీద ఉంచితే మనం సూటిగా ఆయన్ని చేరుకుంటాము. అలా కాక దృష్టిని పక్కవాటి వైపు మళ్ళిస్తే దారి తప్పుతాము. కాబట్టి మన గమ్యం సదా ఆ పరమత్మే అయి ఉండాలి. మనది పోకూడదు అనుకోవడం లోభం. ఇతరులకు చెందింది మనకు రావాలని కోరుకోవడమే స్వార్థం. ఈ రెండూ మనిషికి ఆధ్యాత్మికంగా చెరుపు చేస్తాయి. మనలో ఎక్కువమంది బహుమతుల వెంటపడి, దేవుడి వైపు వీపుని పెడుతుంటారు. దేవుడి బహుమతులను కాక, దేవుడిని పొందాలన్నది మన ధ్యేయం అయి ఉండాలి. బాధపడే వాడిని చూసి సహాయం చేయడానికి పరుగెత్తే కాళ్ళు, అతనికి స్వాంతనని ఇవ్వడానికి చాచే చేతులు, అతని బాధని చూసి దయతో కన్నీళ్ళు కార్చే కళ్ళు, అతని బాధని తగ్గించే విధంగా మాట్లాడే నాలుక గలవాడే నిజంగా దేవుడు ప్రేమించే మనిషి. ఎందుకంటే దేవుడ్ని ప్రేమించే వాడే ఆ విధంగా ప్రవర్తించగలడు. అలాంటి వాడంటేనే దేవుడికి ఇష్టం.

దేహం వదిలిన తర్వాత మిగిలేది ఆత్మయే గదా - అంటున్నారు. ఎవరు చెప్పారీ మాట? స్థూలదేహం పోయినా జీవాత్మకు సూక్ష్మదేహం ఉండనే ఉంటుంది. అది యమలోకంలో "యాతనా దేహము" అనబడే స్థూలదేహాన్ని స్వీకరిస్తుంది. ఆ శరీరంతో ఆ లోకంలోని శిక్షలను జీవుడు అనుభవిస్తాడు. ఈ విషయాలు గరుడపురాణంలో కూడా ఉన్నాయి. జాగ్రత్తగా చదివితే కనిపిస్తాయి.

పవిత్రత అనే లేపనం ద్వారా లభించే ఉపశమనం ఈ ప్రపంచానికి అవసరమై ఉంది. ఒక మనిషి ఏ విశ్వాసాన్నీ అవలంబించకపోవచ్చు, కానీ అతను అన్ని విశ్వాసాల స్వరూపమై ఉండవచ్చు. ఆధ్యాత్మిక జీవనం ద్వారా పవిత్రత చేకూరుతుంది. ఆచరణాత్మక ఆధ్యాత్మిక జీవనాన్ని మనం అవలంభిస్తేనే ఇతరులకు ఆదర్శప్రాయంగా ఉండగలుగుతాము. మనలో అంతరంగ అన్వేషణ ప్రారంభమైనప్పుడే ఇతరుల అంతరంగంలోకి ప్రవేశించగలం. ఏది సంభవించినా సణుగుకోకుండా మన ఆదర్శం కోసం జీవితాన్ని అంకితం చేయాలి. "శుభం భూయాత్"

 "పరివర్తిని సంసారే మృతః కో వా న జాయతే," "స జాతో యేన జాతేన యాతి వంశః సమున్నతిం."   చావు పుట్టుకలు అనే చక్రంలో చిక్కుకోనిదెవరు? పుట్టినవాడు మరణిస్తాడు. మరణించినవాడు తిరిగి జన్మిస్తాడు. కానీ ఎవరి పుట్టుకతో అతని వంశానికి కీర్తి ప్రతిష్టలు దక్కుతాయో అతడే ధన్యుడు. అతని జీవితమే సార్థకం.

ఈ లోకంలో ఎందరో పుడుతుంటారు, ఎందరో గిడుతుంటారు. కానీ మహనీయులుగా నిలిచేది మాత్రం కొందరే. మన కోసం మనం బతికేది అర్థం లేని జీవితం. మనతోపాటు మరికొందరిని బతికించడం మహనీయత్వం. అలా తన వల్ల తన వంశానికి మంచి పేరు తెచ్చిపెట్టిన వాఏ మహాత్ములు. వారి జీవితమే సార్థకం అని భర్తృహరి తన నీతి శతకంలో ఇలా చెప్తున్నాడు